Bóg jest Światłością i nie ma w Nim zadnej ciemności 18:04 2011-04-03
EWANGELIZACJA TO JEST INFORMACJA. POZYTYWNA INFORMACJA - DOBRA NOWINA. NIE JEST TO PROŚBA ANI STRASZENIE ANI OSKARŻANIE ITD.
Ewangelizacja
/ Ludzie / Małżeństwo i rodzina /
Życie dziecka przed narodzeniem / Różne
NAPRAWDĘ NIE
JESTEŚ SAM, BO BÓG CIEBIE KOCHA!!!
On chce
ci dać wolność i mówi do ciebie: „Teraz zaś
oto uwalniam cię z więzów jakie masz na swoich
rękach”
(Jeremiasz 40,4).
Zamieszczone
materiały
są zgodne z nauką Kościoła
Katolickiego.
"Wiele rzeczy było na 1 miejscu mojego życia. miały dać mi szczęście i wypełnić moje życie. niestety okazało się że to droga donikąd. powoli oddaję 1 miejsce w moim życiu Bogu i moje życie naprawdę się zmienia i nie oddałbym tego za nic. Teraz to Bóg daje mi takie życie jakiego zawsze pragnąłem. To jest droga jaką może iść każdy. Wielu ją wybrało i jest wiele świadectw osób których życie Bóg naprawdę przemienił. świadectwa muzyków Armi i inne. jest tego sporo. i tego Wam życzę."
Coś jest nie tak z ludzkim życiem.
Rzeczy nie są na takiej drodze na
jakiej powinny być. Nie na tym świecie. Nie u naszych
sąsiadów. Nie u nas samych.
Nie jesteśmy tak uprzejmi, ofiarni czy
kochający jak powinniśmy być.
Bywamy egoistyczni, aroganccy czasem nawet okrutni. Używamy innych
ludzi do naszych własnych celów. Dopasowujemy nasze zasady
do naszego niskiego poziomu. Biblia ma na to określenie: to grzech.
Nie ma ucieczki
Grzech jest częścią ludzkiej kondycji.
Jest wszędzie wokół
nas. Jest także wewnątrz nas. Jesteśmy grzesznikami. Każdy :(.
Niektóre grzechy są wyraźne inne głęboko ukrywane przed
świadomością.
Zamiast Szczęścia i Miłości
której pragniemy przez grzech i
jego pulapki pogrążamy się w ciemności, śmierci, pustce i rozpaczy.
Miłość Boża
Bóg nie zostawił nas,
ponieważ jest Miłością. Kocha świat
który stworzył. I kocha nas, polamanych poranionych przez
grzech.
Bóg kocha nas tak bardzo, że
poslał swojego Jedynego Syna by
stal się jednym z nas i ocalił nas.
Jego Syn narodził się w wiosce Betlejem
dwa tysiące lat temu. On stał
się najważniejszą osobą w historii: Jezus z Nazaretu, Mesjasz, Chrystus.
Jezus otworzył dla nas drogę do
Prawdziwego Życia, na wieki.
Krzyż
Dla Jezusa ziemska wędrówka
zakończyła się śmiercią na
krzyżu. On umarł za nas ponieważ Jego śmierć stanowila dla nas
możliwość wyjścia z sytuacji grzechu do życia z Bogiem na zawsze.
Pozwolił ukrzyżować siebie, przybić gwoździami swoje ręce i stopy,
Bóg z milości do nas, którzy Mu to uczynili.
Swoją śmiercią zaplacił za zło przez nas wyrządzone, za nasze grzechy.
Po krzyżowej śmierci Jezus
zmartwychwstał. Zmartwychwstanie pokazuje
czeka każdego który się zwróci do Boga. Pewnego
dnia dla każdego z nas Jezus powróci i ci którzy
kochali Boga doświadczą ich własnego wspaniałego zmartwychwstania,
zwycięstwa nad śmiercią, i wiecznego życia w Pełni Bożej Miłości.
Co wybierzesz?
Bóg szanuje naszą wolność
wyboru. On dał człowiekowi wolny
wybor i jeśli ktoś wybiera oddzielenie od Boga, Bóg pozwoli
mu na to.
Pytanie jest: co mamy zrobić? Co wybrać?
Wybrać chwilową złudę grzechu i
oddzielenie? Życie pełne egoizmu,
chciwości, złości? Życie ciemności, frustracji, nawet desperacji?
Czy wybrać to czym powinniśmy być, co
jest Prawdą o nas? Zanużenie w
Bożej Miłości (także pośród niesienia naszego
wlasnego krzyża), doświadczanie Jego przebaczenia i uzdrowienia, i
życie jak
Bóg przewidział nasze życie stwarzając nas do szczęścia,
które chce byśmy z Nim dzielili.
Wybór by stać się tym,
który idzie za
Chrystusem: Chrześcijaninem - tym, Który spotkał osobiście
Chrystusa, doświadczył Jego Miłości osobiście, dla którego
Chrystus
stał się Żywą Osobą, który doświadczył Bożej Milości
skierowanej konkretnie do niego, kto zobaczył, że jest calkowicie i
osobiście kochany przez Boga,
ten patrzy na świat inaczej: widzi klamstwo grzechu który
oferując złudy zabiera życie i przynosi śmierć tam gdzie miało być
życie.
Częścią bycia chrześcijaninem jest
należenie do Kościoła. Jezus założył
Kościół troszcząc się o nas aby wskazywał nam jak
kształtować naszą drogę w życiu. Jest to
Kościół pełen naszych
grzechów i nas grzeszników, ale jest też
źródłem łaski i prawdziwego nauczania.
By pomóc przetrwać Kościołowi
Jezus wybral lidera: Apostoła
Piotra. Uczynił Piotra Skałą na której zbudował
swój Kościół, i od dwuch
tysięcy lat Kościół jest prowadzony przez papieży,
następców Piotra.
Poczynając od pierwszych
wieków założony przez Jezusa
Kościół nazywany jest Kościolem Katolickim czyli
Powszechnym. Katolicki znaczy powszechny. Kościół otrzymał
imię "Powszechny" ponieważ był
założony jako duchowy dom dla wszystkich ludzi, dla każdego.
Jezus założył Kościół dla
Ciebie, aby troszczyć się o Ciebie
i o Twoje duchowe potrzeby, to jest ten Kościół
który Jezus obiecal prowadzić i zachować od bram piekła do
końca, do ostatnich dni.
Co robić dalej?
Kiedy odczytałeś i przyjąłeś Boży dar
nowego zycia przez Jezusa Chrystusa jest
kilka rzeczy które powinieneś uczynić.
Buduj swoją osobistą relację z Jezusem.
Uświadamiaj sobie jak bardzo On
Kocha Ciebie i co móglby chcieć byś wybierał w konkretnych
sytuacjach. Spotykaj Go codziennie na modlitwie. Mów mu co
jest w Twoim życiu, twoim sercu, czego sie obawiasz, co cię martwi,
jakie masz pragnienia, czym się cieszycz. Dostrzegaj cale dobro
które On Ci daje w życiu. także w krzyżu.
Zacznij odwiedzać twój lokalny Parafialny, lub Akademicki
jeśli np. studiujesz Kościół Katolicki w Niedziele. Możesz
chodzić częściej,w inne dni jeśli masz życzenie. Katolicka liturgia,
uwielbienie Boga,
jest bogata i piękna. Poznawaj bogactwo Kościoła, najpierw to co
Kościół może dać Tobie, a z biegiem czasu jak Ty możesz go
współtworzyć, ubogacać, być może pewnego dnia zapragniesz by
podzielić się Bogiem którego spotkałeś z innymi, bliskimi,
rodziną,
znajomymi.Spotykaj i rozmawiaj z przedstawicielami Kościoła - poznaj go
bliżej, uczyń Twoim Osobistym, bliskim Kościołem: Wspólnotą.
Buduj i zespalaj Kościół
Jezusa. Jeśli byłeś katolikiem
wcześniej, być może pierwsze czego potrzebujesz to pojednać się z
Bogiem. Jeśli jeszcze nie byleś katoloikiem, lokalny kościół
pomoże Ci byś
stał się częścią Kościoła. Skontaktuj się z twoim lokalnym Kościołem
Katolickim abyś mógł się z nim bliżej związać, czerpać z
jego bogactwa i samemu ubogacać go swoją osobą.
Poznawaj bliżej, bardziej osobiście
katolicką wiarę. Zacznij czytać
Biblię i Katechizm Kościoła Katolickiego. Katechizm pozwlii Ci poznać
bliżej podstawy wiary katolickiej i wiele innych rzeczy.
Znajduj odpowiedzi na swoje pytania.
Twój lokalny
Kościół może okazać się bezcenny aby Ci w tym
pomóc.
Mów innym jak Bóg
pobłogoslawił Twoje życie.
Pozwól im poznać jak bardzo On ich kocha i chce także im
błogosławić.
Przyjęcie
Jezusa jako Pana i
Zbawiciela
Podstawowym pragnieniem każdego jest pragnienie szczęścia. Zabiegamy o
szczęście jak je rozumiemy: zakładamy rodziny, zdobywamy przyjaźnie,
pieniądze, staramy się jak najlepiej spędzić wolny czas. Bóg zapisał to
pragnienie w naszych sercach. W niektórych momentach widzimy jednak że
budowane przez nas szczęście nam nie jest w stanie nas wypełnić do
końca. Małżonek niedoskonały, wychowywanie dzieci wymaga wiele,
przyjaciele są nimi tylko do pewnych granic, za pieniądze nie najemy
się więcej niż pomieści nasz brzuch. Św. Augustyn opisał to tak
"Niespokojne jest serce człowieka, dopóki nie spocznie w Bogu". Bóg tak
nas stworzył, że zostawił w nas miejsce, które tylko On może wypełnić.
Ale kocha prawdziwie więc szanuje naszą wolność. Delikatnie puka do
drzwi naszego życia, czasami mocniej. Ale klamka od tych drzwi znajduje
się tylko po naszej stronie. "Oto stoję u drzwi i kołaczę. Jeśli kto
posłyszy mój głos i drzwi otworzy, wejdę do niego i będę z nim
wieczerzał, a on ze Mną" (Ap 3,20). On zawsze jest przy tych drzwiach
twojego życia, w każdym z dokonywanych wyborów. Także teraz. Czeka abyś
Go wpuścił do swojego życia, aby On mógł ci w nim dać to co najlepsze,
abyś Mu zaufał, że nie przychodzi jak złodziej by Ci coś w życiu
zabrać, ale przychodzi „aby owce miały życie i miały je w obfitości”.
Najpiękniejsza
w życiu jest
niełatwa czasem podróż
Drogą w Prawdzie by Żyć.
Najpiękniejsza jest Prawda, która kieruje ku Życiu.
Najpiękniejsze jest
Życie, gdy
się idzie za Prawdą. Najpiękniej się idzie, gdy się idzie za Prawdą do
końca. A kresem jest Prawdziwe Życie.
Nieskończone w czasie i pełni.
„Ja
jestem Drogą, i Prawdą, i
Życiem” –
powiedział Jezus (Jan 14:6). Nie mógł nas
Bóg od razu
umieścić w
swoim szczęściu. Bo kocha prawdziwie – a wtedy się daje
wolność.
Wolność:
możliwość wyboru - On lub to co nim nie jest. To co nie jest Prawdą,
Życiem,
Miłością, a jest śmiercią, kłamstwem, przewrotnością, poczynając od
zwykłych
oszustw a kończąc na obozach koncentracyjnych. Każdy ma tu
swoją
niepowtarzalną Drogę,
zawsze Prawda i Życie są nieskończone. Jezus jest Drogą –
chce Cię
prowadzić, ku Szczęściu. Tam gdzie Go przyjmiesz za swojego Pana i
Zbawiciela będziesz szedł tą Drogą i będziesz Żył, będziesz szczęśliwy.
Masz życie by nim dokonać wyboru.
Poniższe diagramy ilustrują dwa style życia:
Diagram
1.
Diagram 2.
Ja
-
człowiek na tronie swojego życia
+ -
Chrystus na
tronie życia
+
- Chrystus nie zaproszony do życia
Ja
-
człowiek przekazuje tron swojego
życia Chrystusowi
Różne
dziedziny życia poddane własnemu ja co często prowadzi do
niezadowolenia i niepokoju
Dziedziny
życia pod kierownictwem Chrystusa, który w życie człowieka
wnosi
harmonię i spokój
Kiedy dokonujemy wyborów, rozstrzygamy
dylematy
moralne, zastanawiamy się nad drogą, zmagamy się z krzyżem, cierpieniem
- doświadczamy naszej ograniczoności i słabości, a czasem
bólu błędnych
decyzji. Nie mamy odwagi myśleć, że
kochający Ojciec i Jego Syn, który poświęcił życie by nas
ratować - jest blisko i idzie z nami przez życie w sposób
szczególny i
wyjątkowy. Nie dostrzegamy Go w konkretnych sytuacjach, sprawach
poważnych i codziennych. Doświadczamy lęku. Taką sytuację przedstawia
diagram
1.
Jednak
jest to tylko odczucie, a nie rzeczywistość. Faktycznie jest bowiem
tak, że Bóg
jest blisko i idzie z nami przez nasze życie. Ale kocha, więc daje nam
wolność - będzie z nami w naszych konkretnych sprawach na tyle na ile
będzie
mógł, jeśli zobaczy, że tego chcemy, że Go do nich
zaprosimy, jeśli Mu
je
oddamy - On zajmie się nimi. To właśnie da nam pokój
wewnętrzny i
poczucie
bezpieczeństwa. Doświadczymy nieporównywalnego szczęścia:
bycia
dzieckiem w
dłoniach kochającego Ojca. Oddaliśmy Mu nasze życie, wszystkie sprawy i
On nad
nimi czuwa, a nie jesteśmy przez nie osaczeni, nie przytłaczają nas w
osamotnieniu. On wszystko rozumie, On zna prawdę o szczęściu w naszym
życiu. To
jest propozycja wyboru Jego woli w naszym życiu, Jego planu na nasze
szczęście.
Wyboru raz dokonanego i przyjętego jako styl naszego życia.
Bóg
będzie nas prowadził to nie będzie tego robił wbrew nam -
będzie
miał prawo nas przemieniać i nasze życie. Gdy doświadczymy
bólu i
cierpienia będziemy w stanie oprzeć się o krzyż Jezusa. Cierpienie nie
będzie tylko bezsensowną udręką, lecz tajemnicą która nas
uwalnia,
kształtuje, prowadzi do dojrzałości, Prawdy, do Boga. Taką sytuację
przedstawia diagram 2.
Chrystus Pan mówi: "Oto stoję
u drzwi i
kołaczę:
jeśli kto usłyszy
Mój głos i drzwi
otworzy, wejdę do niego i będę z nim wieczerzał, a on ze Mną" ( Ap.
3,20). Jezus chce wejść w twoje życie. Potrzebuje tylko Twojej decyzji,
aktu
wolnej woli: "chcę Panie, wejdź w moje życie." W Apokalipsie 3,20
Jezus wyraził pragnienie by wejść do Twojego życia. Być może
dostrzegasz w
swojej historii moment, w którym świadomie pozwoliłaś
Jezusowi kierować
swoim
życiem. Jeżeli chcesz uczynić to dzisiaj powiedz Mu to w modlitwie,
która jest
rozmową z Bogiem. Bóg zna nasze serca i nie zależy Mu na
pięknych,
starannie
dobranych słowach lecz na szczerości.
"Panie
Jezu, potrzebuję Ciebie. Uznaję swoją
grzeszność. Otwieram Ci
drzwi mojego życia i
przyjmuję Cię jako Zbawiciela i Pana. Dziękuję Ci, że umarłeś na krzyżu
za moje
grzechy. Proszę o twoje kierownictwo w moim życiu. Kształtuj mnie
według Twojej
woli."
Czy taka
modlitwa wyraża pragnienie Twojego serca? Jeśli tak,
to
módl się w tej chwili aby Jezus mógł
spełnić swoją
obietnicę i zamieszkać w twoim życiu. Dziękuj często Bogu za to, że
Chrystus wszedł w
Twoje życie i ze swej
strony nigdy Cię nie opuści. Por. Hbr. 13,15,
czy Rz. 8,31-39.
Ziarenko
Żebrak
zobaczył zbliżającą się karetę. Pomyślał z
nadzieją, że bogaty
Pan może mu coś da. Kareta się zatrzymała. Z okna wychylił się
Król i
zapytał żebraka, co on może dać Królowi. Żebrak był zupełnie
zaskoczony. Sięgnął do węzełka i odnalazł tam ziarenko. Dał je
Królowi.
Kareta odjechała. Wieczorem żebrak dostrzegł w swoim węzełku ziarenko.
Było dokładnie takie samo jak to, które ofiarował
Królowi. Ale było ze
szczerego złota. Pomyślał: "dlaczego nie oddałem Królowi
wszystkiego"...
Tak właśnie postępuje
Bóg ze wszystkim, co Mu oddamy
w naszym życiu.
Korespondencyjna Szkoła Biblijna
