Książka o niewątpliwej wartości. Jednakże to Jezus jest Tym, którym warto się zajmować i o którym warto czytać. Szatanowi nie warto poświęcać więcej uwagi niż niezbędna świadomość płynącego od niego dla naszagrożenia. Dlatego gorąco polecam przed przeczytaniem "Wyznań egzorcysty" pogłębienie więzi z Jezusem, przeżycie doświadczenia osobistego spotkania z Jezusem w jednym z katolickich ruchów ewangelizacyjnych np. "Światło życie", ,
"Odnowa w Duchu Św.", Neokatechumenat. Ruchy te, powstałe na bazie posoborowej odnowy Kościoła, pozwalają w pełni doświadczyć Kościoła jako wspólnoty. Zachęcam do wcześniejszego zapoznania się z poniższymi pozycjami:
Tytuł oryginału: Un esorcista racconta
Przektad z włoskiego: O. Franciszek Gołębiowski. op
Projekt okładki - Andrzej Oczkoś
Za zezwoleniem Kurii Metropolitalnej w Częstochowie Nr 511 z
dnia 23
maja 1997 roku
ISBN 83-7168-068-6
@ Edizioni Dehoniane. Roma. 1993
@ Edycja Świętego Pawła. 1997
ul. Siwickiego 7.42-221 Częstochowa, tel. (034) 620.698. fax
(034)
620.989
Bielskie Zaktady Graficzne Sp. Z 0.0.
Jak się bronić przed złym duchem? Jeśli
ktoś jest opętany, czy
doświadcza tego na skutek swojej winy? Jakie są objawy obecności i
działania szatana? Czy istnieją gusła, czary, urok rzucony złym
wzrokiem? Czy możemy się od nich uwolnić?Na te i inne pytania, nękające
współczesnego człowieka, odpowia znany i ceniony egzorcysta
diecezji rzymskiej - ks. Gabriele Amorth. Jego książka pt.
„Wyznania egzorcysty” spotkała się z wielkim
zainteresowaniem Świadczy o tym 14 wydań w języku włoskim i przekłady w
12 językach.
Ks. Gabriele Amorth
w „Wyznaniach egzorcysty”
pragnie nie
tylko podzielić się z Czytelnikami długoletnim doświadczeniem
egzorcysty, jego przede wszystkim przestrzega wszystkich chrześcijan,
aby nie ignorowali działania szatana, lecz przeciwstawiali się mu mocą
wiary i Słowa Bożego. W ten sposób nie wpadną w pułapkę
oszustów, magów, czarowników i
wróżących z
kart.
Ksiądz Gabriele
Amorth urodził się w Moden w 1925 roku. Jest doktorem
prawa, kapłanem Towarzystwa Świętego Pawła; dziennikarzem, znany z
licznych artykułów ogłaszanych W Famiglia Cristjna (Rodzina
Chrześcijańska); zasłynął także jako redaktor naczelny miesięcznika
Madre di Dio (Mat Bola) i autor artykułów z dziedziny
mariologii. Napisał wiele książek, z których cztery
poświęcił Matce Bożej. Jest członkiem Papieskiej Międzynarodowej
Akademii Maryjnej i egzorcystą diecezji rzymskiej. Stał się także znany
dzieki swej ostatniej książce pt. „Nuovi racconti di un
esorcista” (Nowe wyznania egzorcysty).
numery stron wydania
książkowego zostały zachowane
WPROWADZENIE
Z wielką radością piszę te słowa, aby przygotować
czytelnika do lektury książki ks. Gabriela Amortha, który od
wielu lat jest moim nieocenionym pomocnikiem w pełnieniu posługi
egzorcysty. Niektóre wydarzenia tu opisane przeżywaliśmy
razem, wspólnie dzieląc troski, trud i nadzieje, by nieść
pomoc wielu osobom cierpiącym.
Bardzo cieszę się z wydania tej książki między innymi
dlatego, że chociaż w ostatnich dziesięcioleciach wiele
napisano we wszystkich dziedzinach teologii i moralności katolickiej,
to jednak zagadnienie egzorcyzmów zostało niemal catkowicie
zaniedbane. Być może brak opracowań i zainteresowania tym zagadnieniem
jest powodem, że jedyną częścią rytuału, która dotychczas
nie została odnowiona według zaleceń Soboru Watykańskiego II, jest
właśnie część dotycząca egzorcyzmów. A przecież posługa
wypędzania złych duchów ma wielkie znaczenie w
ewangelizacyjnej misji Kościoła, jak o tym mówi Ewangelia,
działalność Apostołów i historia Kościoła.
Gdy św. Piotr, kierując się nadprzyrodzonym natchnieniem, przybył do
domu setnika Korneliusza, aby głosić mu wiarę chrześcijańską wskazał,
że Bóg był rzeczywiście z Jezusem i podkreślił, w
szczególny sposób, moc, z jaką Jezus uwalniał
opętanych przez diabła (por. Dz 10,1-38).
5
Ewangeliści często podają konkretne przykłady nadzwyczajnej mocy, z
jaką Jezus wyrzucał złego ducha. Był to najbardziej wymowny znak Bożej
woli położenia kresu mrocznemu panowaniu szatana nad ludźmi.
Księgi Pisma świętego zapewniają nas, że szatan
sprawuje swą władzę nad światem także przez fizyczne opętanie.
Wsród władz, jakich Jezus udzielił Apostołom i ich
następcom, jest parę razy wymieniona moc wypędzania złych
duchów (por. Mt 10,8; Mk 3,15; Lk 9,1).
Jeśli więc Bóg dopuszcza, aby niektórzy ludzie
doswiadczyli dręczenia przez złego ducha, to jednocześnie przewidział
dla nich potężną pomoc. Wyposażył Kościół w moce
sakramentalne, które są bardzo skuteczne dla osób
znajdujących się w potrzebie. Przeciwko niecnej działalności szatana
Bóg wybrał jako trwałą pomoc Najświętszą Dziewicę ze względu
na nieprzyjaźń, jaką wprowadził od samego początku między tymi dwoma
przeciwnikami.
Większość współczesnych pisarzy, nie wykluczając
teologów katolickich, chociaż nie zaprzecza istnieniu
szatana i innych zbuntowanych aniołów, jest jednak skłonna
do pomniejszania wagi ich wpływu na sprawy ludzkie.
Twierdzą oni, szczególnie w rozważaniach dotyczących
fizycznych opętań, że podważanie tego wpływu jest ich obowiązkiem i
dowodem mądrości. Cała współczesna kultura uwaza, że
dopatrywanie się przyczyny zjawisk, które zachodzą
wokół nas, i przypisywanie ich czynnikom odmiennym od
porządku naturalnego jest wywodzącym się z pierwotnych epok złudzeniem.
Jest rzeczą oczywistą, że zły duch ma wówczas bardzo
ułatwione zadanie, zwłaszcza wtedy, gdy taką postawę
przyjmują ci, którzy z racji swego posłannictwa mają obo -
I Zob. c. Amantini.II misterodi Maria [Tajemnica Maryi].NeapoI 1971.
6
wiązek i władzę przeszkadzać szatanowi w jego niecnej działalności.
Biorąc pod uwagę Pismo święte, teologię i codzienne doświadczenie,
należałoby raczej uważać opętanych przez diabła za osoby nieszczęśliwe,
którym nauka niewiele potrafi pomóc, chociaż
otwarcie się do tego nie przyznaje. Właściwe rozpoznanie demonopatii -
tak można nazywać każdy złośliwy wpływ złego ducha – jest w
większej części przypadków możliwe jedynie dla osoby,
która potrafi rozpoznać objawy diabeIskiego działania.
Choroba pochodzenia diabelskiego, jeśli nawet jest Iekka, nie ustępuje
nawet po zastosowaniu wszelkich
znanych lekarstw; natomiast choroby bardzo poważne,
uważane za śmiertelne, w tajemniczy sposób znikają, aż do
całkowitego wyleczenia, dzięki zastosowaniu czysto religijnych
środków. Ponadto ofiary złego ducha uważają, że są ciągle
prześladowane przez zły los: ich życie jest jednym pasmem nieszczęść.
Wielu uczonych poświęca swoje badania zjawiskom
podobnym do tych, które występują w podmiotach dotkniętych
przez działanie diabła. Rozpoznając wyraźnie ich nienormalny charakter
i okreslając je jako paranormalne.
Nie podważamy w najmniejszym stopniu postępów
i osiągnięć nauki. Jednak sprzeczne z rzeczywistoscią,
której ciągle doświadczamy, jest przekonanie, że nauka
potrafi wyjaśnić wszystko. Podobnie nierealne jest pragnienie
sprowadzenia wszelkiego zła, jak choroby i nieszczęścia, jedynie do
zwykłych przyczyn naturalnych.
Niewielu jest uczonych, którzy myślą poważnie o możliwości
wpływania i działania sił obcych, inteligentnych i bezcielesnych, jako
o przyczynie pewnych zjawisk.
Niewielka jest również liczba lekarzy, którzy
stając wobec przypadków chorób z zadziwiającymi
objawami i niewytłumaczalnymi klinicznie skutkami, sądzą spokojnie,
7
że mają do czynienia z pacjentami tego drugiego rodzaju.
Wielu spośród nich powoluje się w podobnych przypadkach na
Freuda, jako na właściwego hierofanta (2).
Z tego względu często doprowadzają tych nieszczęsnych ludzi do jeszcze
gorszych stanów, gdy tymczasem ich działalność, połączona z
pracą kapłana egzorcysty, mogłaby się okazać także w tych przypadkach
bardzo zbawienna.
Książka ks.Gabriela Amortha ukazuje czytelnikowi
w sposób bezpośredni, krótki i jasny, działalność
egzorcysty. Opracowanie to cechuje się logicznym wątkiem opowiadania,
nie zatrzymuje się jednak nad teoretycznymi założeniami (istnienie
diabła, możliwość opętania fizycznego itd.) ani nad doktrynalnymi
wnioskami. Autor woli, aby przemawiały fakty i stawia czytelnika przed
tym, co
egzorcysta dostrzega i czyni. Wiem doskonale, jak bardzo Autorowi leżą
na sercu ludzie Kościoła, będący uprzywilejowanymi powiernikami władzy
udzielonej przez Chrystusa po to, aby wypędzali złe duchy w Jego imię.
Ufam więc, że książka ta przyniesie wiele dobra i będzie bodźcem do
podjęcia innych opracowań z tej dziedziny. ,! O. Candido Amantini!
2 Hierofant (gr. hierophantes) - kapłan w starożytnej Grecji
wprowadzający adeptów w kult misteryjny lub osoba
wtajemniczająca, wprowadzająca w tajniki czegoś (przypis redakcji).
8
